Historiek
Het begin
In 1908 ging Isidoor Emmerechts, beter bekend als Doreke, van start met zijn fietsenwinkel. Hij doopte de zaak EMmeRechts Isidoor Nieuwenrode, liet de naam deponeren en 4 generaties later staat zijn fietsenwinkel nog altijd aan de top.
"Toen onze pa met zijn winkel begon, werden alle fietsen nog artisanaal gemaakt", vertelt ons de 86-jarige Juleke die in 1948 de zaak van zijn vader overnam. "Vader maakte alle kaders zelf en hij was daarvoor bekend tot ver buiten de grenzen van ons dorp."
Ikzelf begon als jonge gast van 14 te helpen en zo leerde ik ook de stiel. In de periode dat ik de zaak leidde is er veel veranderd. De auto werd immers stilaan voor iedereen betaalbaar en de fiets werd dus meer en meer op stal gezet. Bovendien werden fietsen ook gemaakt in fabrieken en was het dus gedaan met het volledige zelf bouwen.
Het waren niet altijd gemakkelijke jaren, maar de zaak is blijven draaien en in 1963 hebben we zelfs gebouwd zodat we ook de winkel in een totaal nieuw kleedje konden steken". Juleke en zijn vrouw kregen twee dochters en het was dus wachten op de schoonzonen om een nieuwe opvolger te vinden voor de fietsenhandel.
Een nieuwe tijd
"Jef, de man van ons Rita, heeft in 1980 de zaak van mij overgenomen en sinds Oktober 2010 heeft kleinzoon David en vriendin Romy de fakkel overgenomen zelfs mijn kleinzoon Steve werkt mee in het atelier..." Vier generaties fietsenmakers, daar moet je wel wat voor doen. De fietsen worden nog altijd in het eigen atelier geassembleerd en alle wielen worden zelf gemaakt.
Kampioenen als Sean Kelly, Johan Bruyneel, Stan Tourné, Heidi Van de Vijver en een hele lijst plaatselijke wielrenners zijn bij Emrin kind aan huis. De vakkundige reparaties, de prima service en joviale ontvangst die je bij Emrin altijd geniet, zijn daaraan natuurlijk niet vreemd. "Wij zijn één grote familie en iedereen voelt zich hier direct thuis", merkt Rita terecht op.
"Vroeger was er trouwens een café aan de winkel", vertelt Juleke. De mensen dronken dan een pintje terwijl ze wachtten op de reparatie van hun fiets. De ene na de andere trakteerde de fietsenmaker en soms had ik hier wel 10 pintjes tegelijk staan. Natuurlijk nipte ik daar alleen maar eens van, anders kwam er van fietsen maken niet veel meer in huis. Die tijd is echter voorbij. De mensen hebben geen tijd meer om te wachten en ondertussen eventjes te genieten. Wij hebben onze werkwijze dan maar aangepast aan de hedendaagse verwachtingen. Tenslotte komen de klanten op de eerste plaats," besluit Juleke zijn verhaal.
